| Казка пра радавога Лосева |
[30 Mar 2006|03:26am] |
Прыдумана з дапамогаю ![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif) auldnick.
Натхненна любімай газэтай тваёй краіны.
Жылі-булі Сухар і Навумка, і була ў йіх Бальшая Мама Лосева. Пашкраблі Сухар і Навумка на зусеках і панесла Маці Лосева, але ня не прастога, а радавога. Радавы Лосеў рос па днях як на дражжах. І пайшоў служыць Народу.
– Прывітаньне, Народ!
– Прывітаньне, Радавы Лосеў!
– Хрэна ты тут робіш, Радавы Лосеў?
– Служу Народу!
– То служы!
Тяжко яму було служыць Народу. Стракая ён неяк Разьбешчаны Натоўп.
– Прывітаньне, Разьбешчаны Натоўп!
– Прывітаньне, Радавы Лосеў!
– Хрэна ты тут робіш, Радавы Лосеў?
– Я ад Сухара, прыйшоў, я ад Навумкі прыйшоў, ад Бальшой Мамы Лосева прыйшоў...
- А ад мяне ня пайдзёш!
І пачаў Разьбешчаны Натоўп зьбіваці Радавога Лосева.
Поп біў-біў – ня пабіў, дзед біў-біў – ня пабіў, баба біла-біла – ня пабіла, унучка-школьніца біла-біла – ня пабіла, выпускніца ЕГУ біла-біла – ня пабіла, выпускніца БДУ біла-біла – ня пабіла, Бадлер біў-біў – ня пабіў, Агінскі біў-біў – ня пабіў,
Пацючок зь вядра скокнуў, хвосьцікам матлянуў, Радавы Лосеў упаў і пабіўса.
Як параненыя пцічкі плачыць Сухар, плачыць Навумка. А Бальшая Мама Лосева йіх суцішае – ня плач, Сухар, ня плач, Навумка, я зьнясу вам другога Лосева, але ня радавога, а сержанта.
Канец.
|
|
| Рэчыцкі чат |
[16 Mar 2006|11:35pm] |
Bronia входит в комнату
Bronia(22:19 PM):
Во – прыйшла, а никога й няма. А пасьледния изьвесьция ужо кали закончылиса…
( Read more... )
|
|
| прэдлагаюць кніжку выдаць – |
[24 Nov 2005|01:42pm] |
Але мне абложка не падабаецца - гаўно нейкае, на памятнік пахожа, толькі медальёну не дастае:
|
|
| хутко |
[06 Nov 2005|01:28pm] |
аўтабіяграфічны раман
"Дзевяць з палавінай начэй"
|
|
